Komunia św. duchowa

W sytuacji, kiedy wierni nie mają możliwości uczestnictwa we Mszy św. i przyjmowania Komunii świętej sakramentalnej, Kościół zaleca Komunię duchową. Praktyka ta znana była już w starożytności. Polega ona na wzbudzeniu w sobie gorącego pragnienia przyjęcia Pana Jezusa.

 

Sam sposób przyjęcia Komunii duchowej może mieć formę krótkiej modlitwy, np.: Pragnę Cię przyjąć Panie z tą samą czystością, pokorą i pobożnością, z jaką przyjęła Cię Twoja Najświętsza Matka w chwili Zwiastowania, z duchem i żarliwością świętych. O mój Jezu, wierzę że jesteś prawdziwie obecny w Najświętszym Sakramencie. Kocham Cię nade wszystko i pragnę Cię posiadać w mej duszy. Skoro nie mogę Cię teraz przyjąć sakramentalnie, przyjdź duchowo do mego serca. Miłuję Cię już obecnego w mym sercu i łączę się całkowicie z Tobą. Nigdy nie pozwól mi oddalić się od Ciebie.

 

Panie Jezu, ponieważ nie mogę w tej chwili przyjąć Ciebie w Świętym Sakramencie Eucharystii, błagam Cię, abyś przyszedł duchowo do mojego serca w duchu Twojej świętości, w prawdzie Twojej dobroci, w pełni Twojej władzy, w łączności z Twoimi tajemnicami i w doskonałości Twoich dróg. O Panie, wierzę, zawierzam i wychwalam Ciebie. Żałuję za wszystkie moje grzechy. O Najświętszy Sakramencie, o Boski sakramencie, zawsze niech będzie Twoja wszystka chwała i dziękczynienie.

 

Mój Jezu, wierzę w Ciebie w tym Najświętszym Sakramencie! Mam nadzieję w Łasce i Miłosierdziu Twoim! Miłuję Cię nade wszystko! Z miłości ku Tobie żałuję serdecznie za wszystkie moje grzechy! Panie Jezu Chryste Synu Boży zmiłuj się nade mną grzesznikiem. Przyjdź, mój Jezu! Przyjdź do mej duszy! Jezu, Tobie ja żyję, Tobie umieram, Jezu, Twój jestem w życiu i śmierci. Amen.

 

Komunia duchowa może też mieć formę bardziej rozbudowaną: akt żalu, lektura Słowa Bożego, modlitwa „Ojcze nasz”, Baranku Boży oraz zaproszenie Jezusa do swojego serca. 

 

 

Praktyka Komunii duchowej dotyczy tych osób, które są w stanie łaski uświęcającej.


Wstecz