02 grudnia 2014 - Przekazanie sztandaru Szkole Polskiej

„Czuwam i strzegę skarbu polskiej mowy, polskiego ducha, polskiego zwyczaju!” Te właśnie słowa wybraliśmy i umieściliśmy dumnie na sztandarze naszej Szkoły Polskiej, który uroczyście przekazany został uczniom 2 grudnia 2014r. w naszym parafialnym kościele w Wiesbaden. Sztandar już wcześniej, bo 29 listopada br. poświęcił delegat Konferencji Episkopatu Polski ks. biskup Wiesław Lechowicz - Opiekun Polskiej Emigracji. Z uroczystością przekazania sztandaru połączona była ceremonia ślubowania pierwszoklasistów oraz uczniów klasy drugiej, którzy niedawno weszli do szkolnej społeczności. Na uroczystość przybył i głos zabrał pan wicekonsul Andrzej Dudziński z Konsulatu Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w Kolonii. Sztandar ufundowany został przez Parafialne Stowarzyszenie Chrześcijańskiego Centrum Krzewienia Tradycji Kultury i Języka Polskiego „Pro Cultura Christiana e.V.” w Wiesbaden, które powstało 4 lipca 2009 r. i swą pierwszą decyzją powołało do istnienia Polską Szkołę. Swój pierwszy rok szkolny nasza Szkoła zainaugurowała, a tym samym rozpoczęła oficjalnie działalność 8 listopada 2009 r. Od samego początku pracę dydaktyczną w Szkole podjęły trzy wykwalifikowane nauczycielki, legitymizujące się dyplomami polskich wyższych uczelni: Barbara Pieknioczka, Krystyna Maciejuk i Agnieszka Rzepka. Choć początki były jak zawsze trudne, to pilnie i sukcesywnie wszyscy uczyliśmy jak tworzyć naszą szkolną wspólnotę. Jak tworzyć grupy a potem regularne klasy, jak zaopatrywać się w podręczniki i pomoce szkolne, jak informować rodziców i zachęcać nowych uczniów, jak przeprowadzać szkolne i religijne uroczystości i święta, jak najkorzystniej czasowo dla uczniów wpisać w plan lekcji zajęcia z języka polskiego i lekcje religii, jak i jakie wystawiać świadectwa. Dziś, kiedy zainaugurowaliśmy już szósty rok szkolny, wiemy już dużo więcej. Wiemy, że do szkolnej braci należy 86 uczniów. Mamy czwartą panią nauczycielkę Małgorzatę Modrzewską, mamy grupę przedszkolną, zerówkę i osiem regularnych klas. Mamy stronę internetową, reklamową ulotkę i bagaż dobrego, mozolnie zdobytego doświadczenia. Nie byłoby jednak tego wszystkiego i nie byłoby dla kogo sie trudzić, gdyby nie nasi wspaniali rodzice i dzieci, nauczyciele i katecheci, którzy żywo uczestnicząc w życiu szkoły pragną jak widać z całego serca: „Czuwać i strzec skarbu polskiej mowy, polskiego ducha, polskiego zwyczaju!

Wstecz